KING BILLY's REPUBLIC

For whatever it's worth

Tag archief: Nobelprijs voor de Vrede

Cyberwar, Best Friends Forever. Historisch!


 

Cicero: O TEMPORA, O MORES !

Speel ondertussen dit liedje af uit de BBC-Serie The Singing Detective van Dennis Potter, terwijl je verder leest over  geheime afspraakjes tijdens  een ‘onderonsje’ van Obama en Xi Jinping.

Bijzonder, de lichaamshouding van de twee machtigste mannen ter wereld die elkaar troffen in Californie, komt tot in detail verrassend overeen met Winnih The Pooh and Tigger onderweg naar een nieuw avontuur. Historisch!

Blogger ‘Nicaragua Rabbit‘ plaatste de twee plaatjes op de Chinese variant van Twitter, Sina Weibo, Chinese autoriteiten verwijderden de plaatjes. ‘Nicaragua Rabbit‘ reageert: “Little secretary (webmaster) is stingy and lacks of sense of humor”.

Liefde is chemie. Wetenschappers bewezen dit. Sinds kort een pilletje voor. Dat zou ons leven kunnen revolutioneren, de vrede redden, ons voortbestaan redden. Uiteindelijk is heden ten dage bijna alles revolutionair, een mijlpaal of tenminste historisch. Zoals de recente redding van de euro. Meer dan historisch zelfs, want deze redding was gedurende drie jaar bijna iedere week historisch.

Historische doorbraken kwamen vaker voor. Stalin, Churchill en Roosevelt op Jalta -De Gaulle en Bilderberger Bernhard waren er niet bij, dijkdoorbraken, de Val van de Berlijnse Muur, vijf Nederlandse regeringen in tien jaar, zonnepanelen die geen biogas voor energie nodig hebben en de Nobelprijs voor de Vrede voor de EU. Sinds meer dan 100 jaar weer een Koning met mislukt Koningslied. Alles inmiddels ook alweer zó historisch…

Naar nieuwe historische doorbraken wordt driftig verder gezocht. Een doorbraak van de Cyprische Muur en de Syrische impasse. Een handelsverdrag tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten. Een historisch supernovum!

Zo ook Barack Obama en Xi Jinping, de twee machtigste mannen ter aarde, BFF, Best Friends Forever, geen codex maar chemie. Gemeenschappelijke interesses hebben ze; internet. Cyberspionage hier, cyberwar daar. Noord Korea wil uit het niets plotseling onderhandelen met de VS. Historisch!

Stiekeme afspraakjes, ze worden niet vergeten, geldig tot wanneer? Zó historisch…

    -o-o-o-
Advertenties

“PRISM, this is something the KGB, the Stasi or the Gestapo would have loved to have had.”


is te lezen in Business Insider onder de kop The Guardian’s Bombshell Revelation About NSA Domestic Spying Is Only The Tip Of The Iceberg”.

Barack Obama, die zijn sherpa’s opdracht geeft spreekwoordelijk achter elke boom, op iedere hoek, in portieken, op daken en in het dataverkeer, wereldwijd staatsgevaarlijke sujetten (v/m) te zoeken, komt op 19 juni weer naar Berlijn. “Blessed” Obama met een geheime, dubbele agenda, gaat bij de met symboliek doordrenkte Brandenburger Tor, waar eens Checkpoint Charlie was, een gloedvolle speech afsteken over de innige cowboy liefde voor ‚The Good Old Continent‘, lees de EU, en Duitsland. Daar kan hij niet omheen.

Vijftig jaar geleden stond Kennedy bij het Berlijnse stadhuis. “Ich bin ein Berliner“.  Daarna  Reagan in 1987 bij de Brandenburger Tor:  “Mr. Gorbachev, tear down this wall!“.

In 2008 stond Obama de Siegessäule, gekroond met een adelaar na een Duitse overwinning op Franzosen. Angela Merkel blokkeerde destijds de Brandenburger Tor voor de  kandidaat-president Obama op wereldwijde verkiezingstoer. Ruim 250.000 juichende mensen waren Obama’s oogst. “This is the moment!“.

Wat gaat Obama zeggen voor  4000 zorgvuldig geselecteerde toehoorders, nadat hij de dagen daarvoor in Ierland de G8 met een bezoek heeft vereerd? “Ich bin ein Deutscher“? “Ich bin ein Europäer“? “Ich bin ein Amerikanische Europäer“ en “This is the Moment” gaat al helemaal niet.  Misschien “Yes Europe, you can!“?  “Must“ zal hij bedoelen. “We scan“. Scum is everywhere.

Wellicht kan hij dan nog iets melden aan Europa uit zijn goedbedoelde dubbele agenda. Eerst de doodstraf weer in Europa invoeren alvorens Assange, Manning, Snowden en buitenlandse Guantanamo gevangenen berecht kunnen worden in Den Haag,  zonder Europese Patriot Act geen North Atlantic Trade Agreement, op Corsica een Europees  ‘Guantanamo Bay‘ om Cuba te ontlasten,  de  wapenwet verruimen, de geldkraan wijd open zetten, Amerikaanse dronen boven Europa, lekker genvoedsel niet alleen in Spanje, Portugal en Griekenland, een Europese ‘Invasion Act‘ naar Amerikaans model, dat de prijs van kortstondig Amerikaans schaliegas goed voor de economie en handelis  en veel meer geld voor de verkiezing van een Europese President beschikbaar moet komen..

Want zijn meer dan 7400 Mc Doof hamburgertenten en 14 miljoen klanten per dag in Europa, geen bewijs dat democratie zich sinds 1945 diep heeft verankerd in de Europese lidstaten op het „Good Old Continent“?  Voor Obama moet het een grootse eer zijn als winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede Duitsland én Europa, lees de dito Nobelprijwinnaar EU, vanaf deze historische plek de nobele evenhand te reiken over wat ons gezamenlijk verbindt. De Atlantische Oceaan. Een simpel gebaar zegt vaak meer dan 1000 woorden.

Obama, Oslo, oktober 2009 in zijn nationalistisch getinte rede:  “… and for all those men and women across the world who sacrifice their safety and their freedom and sometime their lives for the cause of peace. That has always been the cause of America. That’s why the world has always looked to America. And that’s why I believe America will continue to lead.

Het is eveneens vijftig jaar geleden dat de geniale 13-jarige Bobby Fischer zijn zwarte koningin offerde, mede daardoor de dubbele winnaar werd van de  Chess Game of the Century en van het US Chess Championship toernooi in 1963. Dat hij ooit moest uitwijken naar IJsland om de gevolgen van het onverzoenlijke beleid van Reagan’s “Tear down that wall“ en zijn opvolgers, kon hij niet vermoeden. De in ballingschap geschreven Schachnovelle (1941) van de Oostenrijkse Stefan_Zweig (†23. Februar 1942), heeft hij op IJsland ongetwijfeld herlezen en Stefan Zweig’s veelbesproken stelling met vele varianten nagespeeld.

Zou Obama ooit notie hebben genomen van één van de Founding Fathers, Benjamin_Franklin’s klassieker, hoe men zich moet verhouden in het maatschappelijk leven, The Morals of Chess? Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.

Ai Wei Wie in the Guardian:  “When human beings are scared and feel everything is exposed to the government, we will censor ourselves from free thinking. That’s dangerous for human development.”

2013: “PRISM, this is something the KGB, the Stasi or the Gestapo would have loved to have had.”

May God bless you all.

Bloedstollende Chess Game of the Century

-o-o-o-

Plaatje: http://www.spiegel.de/politik/ausland/berlin-besuch-obama-redet-vor-dem-brandenburger-tor-a-903978.html

Spaarders, hoedt u voor de EU en de Eurogroep


 

SPAARGELD ONTEIGENING IN HET “JAAR VAN DE EUROPESE BURGER” 

Europese belastingbetalers ervaren keer op keer dat afspraken en verdragen worden gebroken. Iedere klant en spaarder bij een bank in de eurozone moet nu ook rekening houden met de kans dat de “Eurogroep“ naar believen spaargelden kan onteigenen. Met Cyprus is inmiddels een formidabel precedent geschapen. Uit de EU centrale in Brussel komen geen tegenwerpingen.

Teken aan de wand is, dat discussie’s over deze politieke trend in ‘Europa’ niet eens meer over het principe gaan, maar over de hoogte en percentage’s waarmee Europese burgers onteigend kunnen worden van spaargelden. Zelfs de Voorzitter van het Europees Parlement, Martin Schulz, praat ‘cijfers’ in plaats van ‘principe’. Kennelijk is “bail-in” inmiddels gewoonterecht geworden voor politici.

Geruststellende woorden van politici zijn zo ijl als de lucht waarin ze worden uitgesproken omdat nergens wettelijk is vastgelegd dat spaarders niet onteigend mogen worden. Binnen dit politieke vacuüm opereert en experimenteert de eurogoep nu met bail-in constructies voor spaargelden van Europese burgers zonder iedere vorm van wat voor soort legitimatie dan ook. Cyprus als proeftuin en operationeel oefeningsterrein. Inclusief uitgerold prikkeldraad uit angst voor ‘onregelmatigheden’.

Dat het wantrouwen jegens politici in brede kringen ongekend hoog is, getuige verkiezingen en de politieke crisis binnen de EU, is op termijn minder schadelijk dan het geschade vertrouwen van burgers in de geloofwaardigheid en de stabiliteit van de euro, het eurosysteem én de EU.  Politici zijn vervangbaar, de euro is er om te blijven volgens dezelfde politici en monetaire beleidsmakers bij de ECB.

Wat kunnen gewone spaarders daartegen ondernemen?

Weinig, de democratische mogelijkheden om op korte termijn de eurogroep en andere politieke beslissers tot andere gedachten te brengen, ontbreken. Rest slechts, voor zover mogelijk, een beroep te doen op het gezonde verstand van volksvertegenwoordigers met partijpolitieke belangen. Want uiteindelijk is op zó’n manier nivelleren toch weer ‘een beetje feestje’ met zo’n principieel gewoonterecht in de achterzak.

En ondertussen hopen dat wel geluisterd wordt naar verontruste topmensen in de financiële wereld, die nét niet zeggen dat het gestuntel van de eurogroep onder het voorzitterschap van Dijsselbloem zorgwekkend is. En daarom druk bezig zijn ‘Zwarte Piet’ kaarten aan elkaar uit delen.

-o-o-o-

 

Aad Verbaast: Dijsselbloem en het cyprus precedent

‘Vertrouwen’ : http://www.bbc.co.uk/news/business-21844363

“Specifically, it may shake confidence in the EU’s handling of the eurozone crisis and spark concerns about its ability to announce unprecedented measures whenever a new country gets into trouble.

Some analysts have warned that the deal sets a dangerous precedent, and may cause runs on banks in other countries, where savers worry that their bank accounts may be plundered should their economies get into trouble.”

De VERENIGDE SCHULDEN van EUROPA.


AFTREDEN VAN EUROGROEP VOORZITTER DIJSSELBLOEM GEWENST NA POLITIEKE BLAMAGE

blog

Wie wordt de eerste en echte Alexander Hamilton van Europa? Indien hij er al niet een beetje is in Brussel  met een soort van ministerie onder een andere naam en een Federale Bank in Frankfurt.

Vergis je niet, het is geen eer. Hamilton was de eerste Minister van Financiën in de Verenigde Staten. Hij ruïneerde 220 jaar geleden de kersverse federale Verenigde Staten dankzij een fiscaal pact met lage rente’s, “bail-out” clausules, grootschalige federale garanties en ruimhartige projektsubsidies voor failliete lidstaten. Identiek aan het hedendaagse Europese beleid met lage rentes en speculanten, die vertrouwden op federale garanties en ramschpapier van failliete staten opkochten. Destijds en nu.

De UNITED STATES of AMERICA
Opeenvolgende politieke konflikten over deze kwesties resulteerden allereerst in een crash in 1841. Een tiental staten gingen failliet omdat de federale overheid de lasten niet meer kon en wilde dragen. Uiteindelijk mondde dit beleid, naast de strijd om de afschaffing van de slavernij, uit in de peperdure en bloedige Amerikaanse Burgeroorlog. “De oorlog ging om het behoud van de Unie, niet om de afschaffing van de slavernij”.

Vervolgens gingen wederom een paar staten failliet dankzij dit oorspronkelijk politieke geharrewar, waarna uiteindelijk alle lidstaten géén “bail-outs” door de federale overheid en evenwichtige begrotingen overeenkwamen. Een rem op schuldenopbouw.

De VERENIGDE SCHULDEN van EUROPA
Hoe men ook in brede zin over het het huidige Amerikaanse monetaire beleid moge denken, uit bittere ervaringen hebben de Amerikanen een monetair systeem ontwikkeld dat tot op de dag van heden geen federale of gemeenschappelijke “bail-out” clausules voor lidstaten toestaat. Ongeacht of de lidstaten wél of niet “systeem relevant“ zijn.

Zoals het oorspronkelijke EMU verdrag en het Verdrag van Maastricht ook geen “bail-out” clausules voor lidstaten kenden. Laat staan voor banken. Systeem relevant of niet.

Dit impliceert niet dat de United States of America een kant-en-klaar recept op de plank hebben liggen voor de eurozone, waar ook nog de Brusselse Europese Unie met een flinke vinger in de rijstebrij van de euro roert. De Amerikanen kenden tenminste één muntsoort.

WAARSCHUWING
Gegeven de huidige chaos in de eurozone, kan de geschiedenis achter het federale Amerikaanse monetaire systeem wél dienen als een serieuze en realistische waarschuwing aan in bosjes over elkaar struikelende en bekvechtende politici. Vele gevoelig liggende kwesties en enorme obstakels moeten overwonnen worden om een werkelijk functionerend “federaal” eurosysteem in vrede het licht te laten zien.

En wees voorzichtig met federale -lees “Brusselse”- belastingheffingen. De eerste “Tea Party” was destijds het gevolg. Nu ook serieus in Europa in een land dat zo langzamerhand als enige in de eurozone haar economie redelijk op orde heeft, hetgeen ironisch genoeg, afgunst en weerzin opwekt.

Misschien had Juncker gelijk toen hij waarschuwde voor oorlog. Maar om andere redenen dan Juncker aanvoerde. Of beiden

Een lange weg is nog te gaan alvorens een Europese Politieke Unie een Europese Monetaire Unie legitimeert. Alleen dáárom al moeten politici oppassen welk ‘?beleid’ wordt gedecreteerd.  Politici spelen met vuur. De goede kant, dat referenda onvermijdelijk dichterbij komen om de lieve vrede te bewaren.

VOORBEELD “CYPRUS”, “ARGENTIJNSE” TOESTANDEN?
Cyprus als ogenschijnlijk geïsoleerde proeftuin, waar banken met prikkeldraad worden afgeschermd, én als voorbeeld voor wat niet dóórdenkende, inadequate politici kennelijk nog meer in pacht hebben, voedt niet alleen het allang bestaande wantrouwen in het zogenaamde “Jaar van de Europese Burger” in de aanloop naar de verkiezingen voor een omstreden Europees Parlement.

-o-o-o-

Meer lezen?  Cicero’s droom: Nobelprijs voor de Vrede: Nobel’s dynamiet verpulvert schulden. EU redt lauwerkrans en hevel.

Nog meer: Aad Verbaast. Over Dijsselbloem, wisseltrucs, garanties en stofzuigerzakken/

Politiek is niet de kunst van het onmogelijke faciliteren

In Depth: The EEAG Report 2013 on the European Economy 2013

Cicero’s droom: Nobel’s dynamiet verpulvert schulden. EU redt lauwerkrans en hevel


2maal2.HEVELEN en SOCIALISEREN. GEEN BRUG TE VER

Marcus Tullius Cicero  (106 v. Chr. – 43 v. Chr.):

De nationale begroting moet sluitend zijn. De overheidsschuld moet worden verminderd. De arrogantie van de overheid moet worden gemodereerd en gecontroleerd. Betalingen aan buitenlandse overheden moeten worden verminderd, als de staat niet failliet wil gaan.

De kletspraatjes aan de stamtafels in de internetkroegen en op andere podia over schuldhulpverlening aan banken en eurolidstaten gevolgd? Politici die instemmen met deze hulp, werden in het beste geval betiteld als ‘dwazen, lafaards, opportunisten, fraudeurs, opportunisten’. Fraude en verraad aan het eigen volk.
Hulp, vergelijkbaar met 115 Marshall plannen, welke onder andere Griekenland niet stabiliseert, maar de geverlanden, met name Frankrijk, destabiliseren.

EUROPA REDDERS
In reaktie daarop ontwikkelen woedende burgers een nieuw haatobject; de autocratisch opererende, monetaire systeempoliticus, die zich opwerpt als ‘Redder van Europa en ‘Redder van de €’. De gevolgen van dit beleid wordt in de geverlanden ogenschijnlijk met een flinke dosis fatalisme aanvaard. Demonstraties blijven uit. Het vrije internet als zeepkist en als vervanging voor pleinen doet haar nuttig werk. Althans, voor politici. En tot nu toe.

Politieke radicalisering is echter één van de meest gevaarlijke gevolgen als antwoord op de economische crisis, de schuldencrisis, de eurocrisis, de democratische crisis  én de politieke crisis.

Politieke radicalisering is er overigens niet alleen bij de ontvangers. Getuige de reakties en commentaren op tientallen ‘cruciale’ Eurotoppen, waar keer op keer ‘Europa’ en/of de euro uiterst moeizaam werd ‘gered’. 1750 Miljard hulp, die en passant (Target2) grotendeels naar banken wordt geleid, waardoor deze hulp wordt ‘gesocialiseerd’ over 230 miljoen euroburgers, wekt ongenoegen. Opiniepeilingen en surveys bevestigen dit. Referenda worden daarom angstvallig omzeild.

Postdemocratische regimes waarbij de stembusuitslag slechts een wassen neus is en de echte macht elders ligt”, schrijft journalist Philippe Thureau-Dangin in Le Monde.

Waarom houdt de politieke élite dan vast aan een beleid dat hun haat en minachting en weinig publieke erkenning oplevert? Omdat ze vrezen dat een failliet Griekenland, verbannen uit de eurozone, een nog hoger politiek en economisch offer vergt?  Het onweerlegbare bewijs echter heeft en kent niemand. Deze kwestie is blijkbaar te complex. Misschien dáárom dat deze optie van tafel is?

En hoe moet de politieke en economische schade worden berekend, indien de Europese Unie(?) en/of de eurozone uiteenvalt als gevolg van het vasthouden aan het huidige beleid?  Waar schulden op schulden worden gestapeld en afbetalingen, inclusief rente worden vooruitgeschoven? Of kwijtgescholden.

De Europese -en de Nederlandse politiek, nog steeds zwaar getraumatiseerd door Lehman Brothers, besloten middels verbroken verdragen niet de aanbevelingen van ‘No-bailout’ Cicero te volgen. Kredieten worden verleend om schulden af te dekken en lidstaten mogen zichzelf opkopen met geleend geld van het afgewaardeerde EFSM en ESM. Of rechtreeks van de ECB.

NOBELPRIJS
Verdient nu de eurozone wellicht een Nobelprijs voor de Economie voor de uitvinding van het financiële perpetuum mobile als motor achter legale piramide constructies?

Maar zelfs dan verdienen autocratisch opererende Europese politici en regeringsleiders, die evenals ‘No-bailout’ Cicero terecht komen in de geschiedenisboeken als ‘Europa Redders‘ of ‘Europa Vernietigers‘, niet de kwalificatie van ‘idioten, criminelen, lafaards, zwendelaars, opportunisten, volksverraders’ en wat dies meer zij.

Al was het slechts uit respect voor hun voorgangers, waaronder een nog in leven zijnde politicus , die tesamen de geschiedenisboeken ingingen door à bout portant een failliete staat over te nemen.  En in ruil, ingegeven door Franse angst voor Duitse overheersing, instemden met de invoering van een gemeenschappelijke munt. Twaalf jaar later was de Euro er.  Nederland kocht zich te duur in. In 2004 Griekenland té goedkoop. Negen jaar dáárna verkeren de munt en eurolanden in penibele problemen.

Maar niet alleen uit respect, evenzo terwille van de lieve vrede, omdat deze politieke voorgangers niet de gepolitiseerde Nobelprijs voor de Vrede werd toegekend. Noch uit eerbetoon het voorrecht werd gegund deze prijs op de historische datum 10 december (adoptie Universal Declaration of Human Rights te Parijs) mede in ontvangst te mogen nemen.

Ondertussen dendert de Europese trein, getrokken door een ‘Made in Germany’ groen ge-electrificeerde locomotief met biodiesel hulpmotor dapper voort over bedenkelijk geslagen bruggen. Niemand weet echter bij benadering hoe lang dit avontuur nog duurt en hoe de bestemming er uitziet. Ondanks mooie sprookjes. De voormalige DDR heeft ter wille van de vrede tot nu toe naar schatting  720 Marshall plannen gekost.

Ringelingeling, de Quadriga‘ staat binnenkort op de stoep met de collectebus. Twee politici, Van Rompuy en Barroso plus twee schatbewaarders, Draghi en Juncker. Zij willen nog veel meer van al dit fraai’s. Inspraak niet gewenst.

Staat hoog op de agenda, nadat met veel publicitaire opsmuk in het bijzijn van vier jongeren de gepolitiseerde Nobelprijs voor de Vrede uit handen van de Voorzitter in ontvangst is genomen. Tevens Voorzitter van de Raad van Europa. The show must go on. Met de NATO langs de lijn in een ‘strategic partnership.’

“Bravo EU, chapeau! Well done! Gut gemacht! Goed gedaan! Bien Fait!”

Maar wie redt straks de redders als ‘lenders of last resort‘.

De ECB als ‘Big Spender of last resort‘?

-0-0-0-

Van Rompuy, press release, Dec. 9th, 2012: “We want Europe to become again a symbol of hope.”

Achter de links : Aad Verbaast, consilium.europa.eu, Bloomberg, Demonocracy, Euractiv, FAZ, Guardian, IFO Instituut, ISP, Le Monde, NATO, NYT, Presseurop, het Parool, Der Spiegel, Project Syndicate, Volkskrant, Welt, Wikipedia.